505 140 960 jerzy.gara@wp.pl

Bardzo często jeża można spotkać o różnych porach roku w różnych środowiskach, a na dodatek o różnych porach dnia i nocy. Jak zatem ocenić, czy nasza pomoc jest potrzebna, a jeżeli tak, to jaka?

Pierwszy test

Jeże to zwierzęta o nocnym trybie aktywności, zatem jeżeli spotykamy je w dzień, powinniśmy się im dokładnie przyjrzeć i sprawdzić ich reakcje na zagrożenie. Jeżeli jeż nie reaguje na dotykanie (nie zwija się w kulkę), nie przemieszcza się, leży na boku lub cały czas pozostaje zwinięty, to może oznaczać, że jego życie jest poważnie zagrożone.

Kiedy na pewno pomóc

Poza wszelką wątpliwością, naszej pomocy potrzebują jeże, których wygląd i/lub zachowanie znacznie odbiega od normy, to znaczy:

  • widoczne rany,
  • obszary pozbawione kolców,
  • poparzenia (często widoczne w postaci podtopionych kolców z charakterystycznym zapachem palonych włosów),
  • znaczna ilość kleszczy (może być kilkaset),
  • obecność licznych jaj much, na kolcach, sierści,
  • widoczne zmiany skórne przypominające sztywną zbroję (na pyszczku, grzbiecie, stronie brzusznej, kończynach),
  • znaczne wychudzenie (sylwetka długa i cienka, zapadnięte boki),
  • nie może chodzić,
  • zwinięty w kulkę przebywa w dzień na otwartym terenie, wykazuje znikome reakcje na bodźce dotykowe,
  • podczas chodzenia przewraca się,
  • pomimo dotykania nie zwija się w kulkę,
  • jeże chodzące lub śpiące, podczas mrozu i/lub śniegu.

Kiedy niekoniecznie potrzebna jest pomóc

Spotkanie jeża w dzień, nie jest jednoznaczne z potrzebą udzielenia mu pomocy. Najczęściej zdarza się to w następujących wypadkach:

  • wiosną, jeże po hibernacji, bardzo gwałtownie poszukujące jedzenia,
  • samice budujące gniazdo do wychowu młodych,
  • matki karmiące, którym w nocy nie udało się zebrać dość pożywienia,
  • podobnie, matki z młodymi lub odstawione młode jeże,
  • jesienią, jeże które nie zgromadziły jeszcze odpowiedniej ilości zapasowej tkanki tłuszczowej do przetrwania zimy.

Takie jeże, są bardzo aktywne, przemieszczają się w poszukiwaniu pożywienia lub materiału gniazdowego i każda próba zbliżenia lub dotknięcia wywołuje reakcję obronną